Oaza Modlitwy w okresie Wielkiego Postu- to  możliwość zatrzymania się na chwilę i zadania sobie pytania, czego ja najbardziej pragnę i do czego dążę...

Dom, praca, zajęcia i nieskończone sprawy - to codzienność która nas pożera i wyczerpuje do dna, nie pozostawiając nawet żadnej możliwości aby odetchnąć...a jednak trzeba iść dalej, tylko jak? Kiedy nie ma sił nawet na podjęcie ręki...

Właśnie wtedy Jezus jako najlepszy lekarz podaję ci "lek" zapraszając na Oazę Modlitwy. Od razu akceptujesz to niby  zwykłą część modlitewną, rachunek sumienia i inne już nam dobrze znane tradycje i obyczaje katolickie. Ale jednak tym razem to było nie "tradycyjnie".

Jezus, czuwając nad nami dał nam przemianę, którą można porównać do góry Tabor. Tylko różnica jest w tym, że tam na górze sam Chrystus poczuł przemianę, a na Oazie Modlitwy- byliśmy my, jako jego dzieci, wierni, małżonkowie...

I właśnie już po pierwszym dniu Oazy Modlitewnej odczuwasz, że lek Chrystusa działa. Ale aby całkowicie wyzdrowieć, potrzebujesz kolejnej "dawki", więc idziesz dalej i kontynuujesz modlitwę.

Jutrznia, namiot spotkania, niepowtarzalna konferencja, która dotyka serca i otwiera ci oczy na siebie, życie, pokazuje ci  twoje odzwierciadlenie przez drugi pryzmat niż ty dotychczas siebie widziałeś. Rozumiesz, że masz nad czym pracować i jakie rany goić.

Adoracja, uwielbienie, spowiedź święta i Eucharystia- to lek trójwymiarowy. Jezus dotyka twego serca i oczyszcza je z wszelkich ran. Karmi Swoim Ciałem, przytula i mówi - nie bój się, jestem z tobą. Dam ci wody żywej i uleczę cię...

Chociaż z oczu płyną łzy, to nie są one z bólu, tylko ze szczęścia, wiary, miłości i wdzięczności, bo właśnie w tym momencie rozumiesz, że znów masz siły kroczyć dalej... wyzdrowiałeś...